..เวลาผ่านมา 4  เดือนเข้าไปแล้ว  ที่เรื่องราวของน้อง กอฟล์ ซึ่งได้จากป้าไป

ด้วยอุบัติเหตุจักรยานยนต์ ทำให้ใจป้านั้น อาลัยและคิดถึงน้องเสมอ

แต่เริ่องราว ยังไม่สิ้นสุด ยังสรุปสำนวน ฟ้องไม่ได้ ...คู่กรณี ป้าไม่เคยได้รับการติดต่อ

ไม่เคยแม้ คำปลอบประโลมว่า เสียใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น หรือขอโทษสักคำ...

เพราะอย่างน้อยใครจะถูกหรือผิด...ก็ป้าคือสูญเสียอย่างที่สุดแล้ว...

ครอบครัว...ต้องรับ..ต้องทนต่อทุกอย่าง..................แต่...

นับเวลานี้ป้ายังคิดว่า น้องอยู่ในบ้าน จะกิน จะทำอะไร ก็ยังคิดถึง

แต่ไม่อยากให้ น้องเหมยรู้ว่า ป้า แอบน้องร้องให้ทุกคืน ... หากย้อนเวลาได้

ในเวลาที่ผ่านมา ป้าจะรักน้องให้มากที่สุด หากแต่...มีอะไรอีกมาก ที่ป้ายังไม่ได้ทำ

เพื่อน้อง นั้นเอง น้องก็จากป้า จากยายและตา และแม่ไป อีกโลกหนึ่งเสียแล้ว

หากน้องยังมีชีวิตอยู่  วันนี้ก็เปิดเรียน ม.3 แล้วป้า ต้องเตรีอมอุปกรณ์การเรียนทุกอย่างให้

หากแต่วันเปิดเรียนเมื่อวาน ..ใจป้า ก็เศร้ากับเรื่องราวที่เกิดขึ้น

ป้าไม่ได้อยู่ ณ วันที่เกิดเหตุ  ไม่ได้แม้แต่กอดน้อง ..ได้แต่ทุกอย่างน้ำตาไหล ย้อนกลับ

ไม่มีใครเหลียวดู คู่กรณีก็ไม่เหลียวแล  ไม่ได้รับการเอื้ออาทร ใดๆเลย น้องจากไปอย่างโดดเดี่ยว

ที่ไกล ป้า ไกล ยายและตา ไกลแม่ ...ป้าไม่รู้ว่าป้าจะพูดให้ใครฟัง ได้แต่เขียนบรรยายไว้ในที่นี้เวลานี้

กำลังจะผ่านไป... ทุกชีวิตก็ต้องจากไป ใครจะไปเร็วหรือช้า หากแต่วันนี้น้องจากไป เร็วมาก เร็วจนป้า

ไม่สามารถทำใจ อะไรได้ ...เหมือนฝัน ..บางครั้งยังคิดเลย น้องยังอยู่หรือจากป้าไป จริงหรือเนี่ย

...น้องอยู่..กับป้าสั้นนัก มีชีวิตได้แค่ 14 ปี ก็ต้องจากทุกอย่างไป เร็วมาก ...วันเกิดเหตุ .

เกิดอะไรกับน้องไม่มี ใครรู้ ไม่มีพยาน ได้แต่รับรู้ว่า น้องจากป้าไปแล้ว....

วันนี้ป้าทิพย์  อยากจะบอกว่า ป้ารักน้องมากเหลือเกิน แต่ไม่ได้ช่วย หรือปกป้องน้องเลย ... น้องไปเร็วมาก

ป้าเหมือน ป้าที่โหดร้าย ..ป้าไม่รักน้องเลยหรือ..........ทุกอย่างป้าไม่ได้โทษใครเลย นอกจากตัวเอง

....ทุกอย่างลงโทษ..ป้าเอง ป้าผิดเอง............ป้ารับกรรมเองนะ.......ใช่ค่ะ ป้านอนร้องให้เสมอ

ทำใม ในชีวิตที่ผ่านมา ...ตลอดชีวิตป้า ณ วันนี้จึงมีแต่เรื่องราวที่ทุกข์นักหนา  เมื่อมองไปที่คนอื่น ชีวิตคนอื่น

รอบข้าง ทำให้ ทุกคน ชีวิตคนอื่น มีแต่ความสุข .....ผ่านมา มีชีวิตที่ดี หากแต่ป้า...มีแต่โชดร้ายในครอบครัว

ทุกเรื่องราวที่ป้าต้องรับภาระ หากแต่เต็มใจ ที่จะทำ ....แต่ความเจ็บปวดของป้า คือเรื่องราวของ ...การสูญเสีย

ไม่สามารถ...มีแต่ความทุกข์ในใจป้า ............

 อะไรคือความสำเร็จ .....ไม่มี.. การงาน การเรียน ป้าทำสำเร็จ หากแต่ป้า โชดร้ายไม่สามารถ ปกป้องน้องได้

ไม่สามารถ ยื้ดชีวิตน้องให้อยู่ในโลกนี้ต่อไปได้...

ร้กน้องกอฟล์ ไม่ว่าน้องจะอยู่ในภพไหน........ อาลัยและคิดถึงน้องทุกวันเวลา ทุกลมหายใจเข้าออก

เพื่อป้า ...จะต้องยืนให้ได้ ยืนต่อสู้บนโลกใบนี้ ...เพราะสิ่งหนึ่งที่ป้ารู้

ป้าเรียกร้อง ขอความเป็นธรรมให้กับน้องบ้าง ก็ไม่มีการเห็นใจต่อการสูญเสียครั้งนี้ ...จากคู่กรณีเลย

...มันก็น่าจะ..เข้าใจน้ำใจของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ..

 

เพิ่งได้กล้องไหม่มา Nikon D60 กล้องตกรุ่นมากแล้ว แต่พอสู้ราคาไหว

คือเมื่อเปรียบกับ แคนนอนก็เลยตัดสินใจเลือกเพราะว่า เหมาะมือและราคาที่เหลือ

เอาไปไว้ชื้ออย่างอื่นได้ กว่าจะตัดสินใจได้เพราะว่า nikon สีจะเข็มกว่า แคนอน ในภาพ

นิดหน่อย ก็เมื่อจับดูขนาด การทำงานกับมือและการพกพา กับผู้หญิง แม้สายตาจะไม่ดีเท่าไรนัก

เพราะว่าต้องใช้ตามอง  ถ่ายได้ ก็ตัดสินใจชื้อ มีกำลังเงินแค่นี้นะ ก็มีความสุขดี

เป็นแค่ มือกล้องสมัครเล่นไม่ใช่อาชีพ แต่ชอบเก็บภาพ วิว สวยๆ ทำให้ชีวิต มีกำลังใจบ้าง

 

 

edit @ 16 May 2009 15:22:48 by tip

 

กับบ้านที่เคยสุขเมื่อสองปีก่อน มาบัดนี้ เหลือแค่ความอาลัย กับสิ่งที่จากไป

นั่งอยู่ในบ้าน อ้างว้างแ

เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นในครอบครัว

ป้าได้เดินทางกลับไปบ้านเพื่อทำธุระเรื่องที่ดิน หากแต่วันที่ป้ากลับไป ทิ้งหลานให้อยู่บ้านเพียงลำพัง

สองคน ทำให้เกิดเหตุร้าย เกิดขั้นต้องเสียน้องกอลฟ์ไป อย่างไม่ดาดคิด

...........จากวันที่เกิดเหตุ และวันนี้ ......ชีวิตเหลือไว้แค่ความปวดร้าว..........ที่ได้กระทำ

ป้าไม่ได้โทษ ใครทั้งปวงได้แค่คิดว่า เป็นความผิดพลาดของป้า ทั้งหมด ที่เกิดขึ้น

การเลี้ยงดู  การสั่งสอน และความใจร้อนของป้า ที่สุดท้ายคือ ผล ณ วันนี้ น้องกอลฟ์ขับรถป้า ออกไป

จากบ้าน จนเกิดอุบัติเหตุ ป้าไม่อยู่ ไม่มีญาติพี่น้องที่ เมืองเพชรเลย ไม่มีใครได้ช่วยเหลือน้องได้ทัน

น้องก็จากป้า จากแม่ จากยายและตาไปเสียแล้ว

...................ชีวิตในบ้านต่อจากนี้เหลือไว้แค่ความทรงจำที่ปวดร้าว ..เหลือไว้แค่เหงาของน้องกอลฟ์เดินไปมา

วิ่งเล่นและอยู่กะป้า .ชีวิตที่โหดร้าย ที่ป้าได้ทำร้ายน้องสั่งสอน อบรม หากแต่ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย

หากแต่จิตใจ น้องวิ่งหนีความปวดร้าวของป้า ไป  ป้ามัวแต่ทำงาน ให้เงินน้อง การเลี้ยงดูของป้าความผิดพลาดทั้งหมด ณ วันนี้   ไม่เข้าใจ  น้องเลย หากแต่ ทุกวัน ทุกเวลา

 ที่ผ่านมาคือความเศร้าหมองที่ อยู่ในใจป้า  วันนี้ ไม่ว่า ป้าจะเดินไปไหน ไปสอน นศ มากมาย ทำให้ใจป้า

คิดแต่น้อง ว่าทำใมป้า เลี้ยงน้องไม่สำเร็จ ได้โตขั้นมาเป็นสิ่งที่ป้า ภูมิใจ เป็นหลานที่ยายรัก ตารักและ

แม่หวังให้เป็น หากแต่ความหวังของป้า ของแม่ ตาและยาย ก็ได้จบลง ด้วยอุบัติเหตุคร้งนี้

*************เหลือไว้ ไม่เหลืออะไรไว้เลย*****************

edit @ 27 Feb 2009 12:54:15 by tip

 

สองปีแล้วซินะ จากบ้านมาครั้งสุดท้าย ไม่มีโอกาสกลับไปบ้าน

เพราะงานที่รัดตัว ลืมไปว่า บ้านเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

แม่ได้แปรสภาพ สวนมังคุด และลองกองที่เราเคยปลูก

เป็นป่า สวนยางพารา เต็มไปหมด แต่ก็ไม่ร้อนมาก

อย่างที่เราคิด  มีลำคลอง ข้างบ้าน นั่งตกปลา

 

มีคนรอ เรากลับนะ พ่อและแม่ ไงพร้อมหลานๆ ที่เติบโต

มาครั้งนี้ หลานบางคน ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร บ้านอยู่ไหน ลูกใคร

แม่บอกเขา เขาบอกว่าเห็นแต่ รูปภาพที่ติดอยู่ข้างขวาบ้าน

แต่ไม่เคยเห็นตัวเรา  ขำๆดีนะค่ะ แต่ก็ได้รับความอบอุ่น

เห็นรอยยิ้ม ปลี้มมากที่สุด  สำหรับเข้าพรรษานี้ได้ทำบุญ

ได้หยุด และพาหลานๆ กลับบ้าน พร้อมตาและยาย  ที่ อ ขนอม จ นครศรีธรรมราช

หลานๆ ครอบครัว ทีมาอยู่ด้วยเพื่อเรียนหนังสือ และมาอยู่เป็นเพื่อนป้า

น้องท๊อป ตัวอ้วนมาก รักมากที่สุดจำนวนหลานๆ แต่เขากินเก่งมาก

ตอนนี้ป้าเป็นห่วงเพราะน้ำหนักจะ 100 กก แล้วนะ น่าเป็นห่วง

ไม่ขอบออกกำลังกาย แต่เรียนเก่งมาก 

น้องเหมย ตัวดำ  ชอบทำหน้าดำ  หรอหน้างอ แต่เรียนเก่ง ป้าส่ง

ให้เรียนโครงการ EP ภาษาอังกฤษ

น้องก๋อฟล์ หลานอีกคนที่พามาอยู่ด้วย พยายามให้เรียนหนังสือแต่ไม่ขอบอ่าน

ไม่ชอบหน้งสือ ขอบเล่นอย่างเดียว ตกเกื้อบหมดทุกวิชา สอบแต่ละครั้ง

น้องกอฟล์ ขอบคนตรี ไม่แน่ใจว่า ป้าจะทำอย่างไร ในอนาคตน้องกอฟท์ ให้เขาเรียน

หนังสือบ้าง  

 

น้องเกม หลานล่าสุด ที่น่ารักดี เสียงน้อยๆ เรียกป้าทิพย์

 น้องจุบจี้  เรียกชื่อยากนะ แต่เพิ่งเจอเขานี่ละ  ไม่เคยเห็นหน้าเขาเลย

ลูกญาติอีกคน แต่ดำ สนิทเลย แต่น่ารัก

 

และครอบครัวญาติอีกคน ซ่าส์น่าดู

น้องชาย และน้องสาว และหลานอีกคน น้องโปล์ เรียนเก่งมาก

เรียน โครงการ EP ภาษาอังกฤษ ตั้งใจเรียนเป็นเด็กดีนะค่ะ

 

ขอบคุณวันเข้าพรรษาปีนี้ ได้

วันวาน และหลาน**

posted on 03 Jun 2008 13:20 by rakdoung

 

 

ไปเที่ยวเขาดิน กัน ป้าและหลานๆๆ  เก็บไว้

edit @ 3 Jun 2008 13:23:48 by tip

การงาน**การเดินทาง ***

posted on 31 Mar 2008 13:29 by rakdoung

 

edit @ 31 Mar 2008 13:36:29 by tip

edit @ 3 Jun 2008 13:25:01 by tip

 

 วันนี้ **

เห็นเธอจากไป เดินทางไปกับสิ่ง ใหม่ๆ ในชีวิต  ดูอะไรก็ สดใสนะ 

เพื่อนร่วมเดินทางใหม่   ไม่หลงเหลือ อะไรไว้ กับสิ่งเก่าๆ อีกเลย

 

เขียนเรื่อยเปื่อย หากแต่ จิตใจสับสนเหลือทน  มองไปข้างหน้า เศร้านะ

มองไปข้างหลัง ก็เศร้านะ  ...................................

แต่สุดท้ายแล้ว ............................ไม่มีอะไรเลย

คำถามสุดท้าย............................

จาก.................

จาก.............................

 

 

 ****

 

 

 

edit @ 17 Apr 2008 12:54:47 by tip

 

 

 

edit @ 2 Feb 2008 09:03:12 by tip